|
|
| |
|
|
Słowo
wprowadzające |
|
|
|
Wśród
wielu posług, jakie od najdawniejszych czasów sprawuje się w
Kościele, “pierwsze miejsce, jak świadczy tradycja,
zajmuje urząd posługiwania tych,
którzy zostali ustanowieni biskupami” (por. KK 20). Swoją
posługę otrzymują oni dzięki sukcesji apostolskiej, wyrażonej
uroczystym gestem włożenia rąk w sakramencie święceń
biskupich. Przez ten akt liturgiczny – jak uczy Sobór
Watykański Drugi – udziela się pełni sakramentu kapłaństwa,
która zarówno
w tradycji liturgicznej Kościoła, jak i w wypowiedziach świętych
Ojców nazywana jest najwyższym kapłaństwem bądź pełnią
świętego posługiwania.
Z łaski Pana Naszego Jezusa Chrystusa i woli Stolicy Świętej,
Ksiądz Biskup Nominat, Andrzej Dzięga, w dniu 24 listopada
2002 roku przez sakrament święceń biskupich zostaje włączony
w pełnię Chrystusowego kapłaństwa. Głównym szafarzem święceń
jest abp Józef Kowalczyk (Nuncjusz Apostolski) w asyście współkonsekratorów
– abpa Józefa Życińskiego (Metropolity Lubelskiego)
oraz
bpa Wacława Świerzawskiego (dotychczasowego Ordynariusza
Diecezji Sandomierskiej).
Ingres do Katedry Sandomierskiej, Biskup Nominat, odbywa w
Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, a jednocześnie
wchodzi w dziedzictwo Kościoła sandomierskiego naznaczonego świadectwem
świętych, błogosławionych
i kandydatów na ołtarze pochodzących z ziemi zroszonej krwią
Męczenników Sandomierskich.
Podejmując pasterską posługę w lokalnym Kościele, Biskup
Nominat wyznacza zawołanie: “Dominus Jesus” –
“Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3 b). Powyższe słowa
są przyjęte jako tytuł do niniejszej publikacji upamiętniającej
to uroczyste wydarzenie. |
|
|
|
|
Ks. Zdzisław
Janiec |
|
|
|
Sandomierz,
dnia 16 listopada 2002 roku,
we
wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Matki Miłosierdzia (NMP
Ostrobramskiej) |
|
|
|
